Walentynki

Historia walentynek

Teorii na temat pochodzenia Walentynek jest bardzo wiele. 

W trakcie tego święta odbywały się dość frywolne zabawy na cześć zbliżającej się wiosny. Dziewczyny wrzucały do skrzynki liściki ze swoimi imionami, a chłopcy je losowali. Ta, której liścik wyciągnął chłopak, była jego towarzyszką do końca zabawy. Od Rzymu święto to przejęli także Galia i Brytania.

Do Polski walentynki dotarły późno, bo dopiero w latach 90. ubiegłego wieku. 

A kim tak naprawdę był św. Walenty?

Św. Walenty – biskup, męczennik. Jedno z podań głosi, że św. Walenty zginął w obronie swojej wiary.

Inne natomiast, że św. Walenty wcale nie był duchownym, ale młodym chrześcijaninem, który sprzeciwił się uciskaniu swoich współwyznawców. Za co został skazany na śmierć. Oczekując wyroku w wiezieniu wysłał miłosny list do swojej ukochanej, który podpisał słowami „Twój Walenty”.

W późniejszym czasie pojawiły się legendy, które tłumaczyły fakt, że to właśnie św. Walenty został patronem zakochanych.

A samo święto zakochanych jakby nie patrzeć jest miłym trendem. Wśród dzieci i młodzieży Szkoły Podstawowej w Kunach przyjął się zwyczaj przygotowywania walentynkowych kartek i obdarowywanie nimi swoich ulubionych koleżanek i kolegów. Cała społeczność szkolna tego dnia nosi czerwony element garderoby, a szkolne sale i korytarze ozdabiają serca, amorki i balony- oczywiście czerwone.

A.Lipska

 

 

Skrzydlaci przyjaciele

Przedszkolaki wiedzą, że zima to trudny czas dla ptaków, dlatego dbają aby miały co jeść. Dzieci uczestniczyły w cyklu zajęć na temat dokarmiania zwierząt zimą. Podczas zajęć dowiedziały się, które ptaki zostają na zimę w naszym kraju oraz czym można je dokarmiać. Wykonały też kilka pracy plastycznych różnymi technikami. Nastepnie dzieci wybrały się na zimowy spacer, aby uzupełnić zapasy w karmniku zamieszczonym w ogrodzie przedszkolnym. Nasi skrzydlaci przyjaciele na pewno nie będą teraz głodni.

A.Lipska, Joanna Loch

Święto Babci i Dziadka

Na uroczystość z okazji Dnia Babci i Dziadka dzieci z oddziału przedszkolnego w Kunach przygotowały program składający się z wierszy i piosenek.

Babcie i Dziadkowie ze wzruszeniem przypatrywali się występom swoich wnucząt, nagradzając ich gromkimi brawami, nie kryli wzruszenia podziwiając prezentacje swoich “skarbów”.  Na koniec uroczystości wnuczęta wręczyły babciom i dziadkom laurki. Po części artystycznej goście zostali zaproszeni na kawę, herbatę i słodki poczęstunek, przygotowany przez rodziców, którym serdecznie dziękujemy.
To był naprawdę wyjątkowy dzień, pełen uśmiechu, radości i dumy.
Szczęśliwe i rozpromienione twarze babć i dziadków ukazały nam, jak ważne są takie spotkania i wspólnie spędzone chwile z wnukami.

Agnieszka Lipska